nieuws dabar luytenVézelay, Frankrijk    

Renée  Rietveld

 

Op 30 maart 2020 overleed Renée Rietveld, lid van de groep DABAR en het uitgeverscollectief DABAR-LUYTEN. Er was het voornemen om een afscheidsbijeenkomst te houden, maar corona stond dat niet toe. Op buitengewoon sobere wijze, zoals bij velen in die tijd, werd zij uitgedragen. Wij waren van plan om een jaar na haar sterven een groep vriendinnen en vrienden en enkele familieleden uit te nodigen om in herinnering samen te komen. Maar ook dat is niet mogelijk. Daarom is besloten om over en voor haar een boekje te maken waarin haar leven wordt beschreven. Zij is tenslotte mede-uitgever. Er om heen: illustraties en herinneringen van haar kinderen en enkele vrienden. In de week vóór 30 maart 2021 is dat boekje verschenen. Het is niet in de boekhandel verkrijgbaar en het aantal exemplaren is beperkt. Degenen die geïnteresseerd zijn in wie Renée was en hoe zij probeerde in het leven te staan, kunnen een exemplaar bij de uitgeverij bestellen. Tot het op is. Prijs: € 8,50, inclusief verzendkosten. E-mail: hansluyten.dabar@gmail.com.

 

U graag aanbevolen
'GEBROKEN BREIN' - Dagboek van een demente dichter

De eerste dichtbundel van Hein Stufkens verscheen op 8 mei 1981 bij boekmakerij/uitgeverij Luyten te Amstelveen, nu DABAR-LUYTEN in Heeswijk: 'De vogel zingt in zijn kooi' . Eerder was van de auteur bij dezelfde uitgeverij al verschenen: 'Verliezen verwerken' [1980]. In de jaren daarna kwam er in een inspirerende samenwerking nog een mooie reeks boeken uit.
Nu het uitgeverscollectief DABAR-LUYTEN ernstig is uitgedund, wordt nog maar een bescheiden aantal boeken per jaar uitgebracht met minder mogelijkheden tot verkoop. Het is dus vanzelfsprekend dat de auteur zich openstelt voor een andere uitgever, in dit geval Berne Media | abdij van berne, eveneens te Heeswijk.
Op 15 februari dit jaar verschijnt daar van hem de ontroerende dichtbundel 'Gebroken brein'.

boek gebroken brein

 

In 'Gebroken brein' doet filosoof en dichter Hein Stufkens in dichtvorm verslag van het leven met zijn vrouw Brigitte in de twee jaar die volgden op haar diagnose alzheimer. Het resultaat is een boekje met schrijnend mooie poëzie. Geestelijk verzorger Marinus van den Berg schreef het voorwoord.

De gedichten beschrijven de persoonlijke ervaringen en gevoelens waar de dichter doorheen gaat terwijl hij zijn geliefde steeds meer in de mist ziet verdwijnen. Het is een getuigenis van een liefde die door alles heen ongeschonden blijft. Daardoor is het ondanks de pijn die in alle gedichten doorklinkt ook een bemoedigende en troostrijke dichtbundel, waarin velen herkenning zullen vinden die met verlieservaringen en rouw te maken hebben. ‘Lees, luister en je ziet liefde in het duister. Deze gedichten snijden naar binnen. Ze helen bloedende harten’, zegt Marinus van den Berg daarover in het voorwoord.

 

 

 

DE WERELD KOESTEREN EN BESCHERMEN

de kikker die zich niet laat kokenVan Luc Vankrunkelsven verscheen in 2019 bij DABAR-LUYTEN het boek 'De kikker' die zich niet laat koken - klimaat in beweging.
Bij de presentatie in Diest (B) op Wereldvoedseldag 16 oktober 2019 hield zijn broer Jef Vankrunkelsven, een toespraak.

Hierna de wat ingekorte versie. Het boek kunt u bij de uitgeverij bestellen.

DE WERELD KOESTEREN EN BESCHERMEN
De jonge jaren van Luc verlopen rimpelloos. Al gauw heeft hij in de grote hof een eigen moestuintje en hij gaat heel graag mee met zijn vader. Vader is veearts en zo komt Luc al heel jong in contact met boeren en de boerenstiel. In die jaren en onder die invloeden groeit geleidelijk aan zijn belangstelling voor de natuur.  Dieren, vooral vogels, maar ook het wonder van planten, bloemen en bomen trekken zijn bijzondere aandacht. Zijn keuzes worden steeds duidelijker en als 16-jarige is hij actief in natuurverenigingen. Luc wil die wereld koesteren maar ook beschermen. Dat is geen gemakkelijke keuze: de natuur komt in de jaren 60 en 70 steeds meer in de verdrukking. De explosieve groei van de landbouw is hier aan zet.

Massaal wordt DDT gebruikt en de gevolgen van de chemische landbouw ziet Luc in de nesten van de roofvogels: die blijven leeg of de jonge vogels sterven - een negatieve evolutie die Luc zich sterk aantrekt. Hij wordt er nog stiller van. In die tijd is ‘de jeugd’ niet zo met de verloedering van het milieu bezig. Als hij nu 16 of 17 was, zou hij met Greta en Anuna op de barricaden staan. Al eind jaren 60 voelt hij aan wat jongeren vandaag pas aanvoelen, van wakker liggen. In die jonge jaren groeit ook zijn belangstelling voor de natuur in het Zuiden, meer bepaald het Amazonegebied. Ook daar wordt de natuur brutaal vernield én worden de inheemse volkeren in hun levenswijze bedreigd. Hij is er door gegrepen en vanuit die betrokkenheid droomt Luc, toen al, om zich te engageren voor Brazilië. Intussen werkt hij zijn eerste jaren humaniora met succes af, eerst in Diest, daarna in Rotselaar. En hij blijft actief in natuurwerking en de scoutsgroep van Diest. Als hij 17 is, in zijn laatste jaar bij de Montfortanen, sterft vader. Juist als hij beslissende levenskeuzes moet maken, is er de verwerking van een groot verlies. Een heel moeilijke periode! Die zomer komt een verrassend antwoord: Luc treedt in bij de norbertijnen van de Abdij van Averbode.

Als jongere is hij er niet alleen. Anders dan nu zijn ze nog met een groepje en kunnen ze samen de studies filosofie en theologie aanvatten. Die studies doen hem deugd: al wat op je afkomt, leren in een ruimer kader plaatsen, nieuwe inzichten opdoen over de geschiedenis van de mens, de spirituele mens.
Het evangelie met de Jezusfiguur heeft Luc zeker geraakt: hij ontdekt er een Jezus met een boodschap van bevrijding en hoop, meer dan een Jezus die structuren komt installeren of wetten opleggen. Theologie kan heel concreet zijn, zoals bij Mattheus staat: ik had honger en gij hebt mij te eten gegeven ... ik was vreemdeling en gij hebt mij opgenomen …
Het wordt voor Luc een basisinspiratie die hem zijn hele leven in beweging houdt ... scherp houdt ook! Een inspiratie die in hem leeft, maar waar Luc niet mee uitpakt.

Bijbelstudie, werken nadien in Antwerpen (burgerdienst in buurtwerk ‘Het Schijnpoort’) zorgen voor vaste grond onder zijn voeten. Hij ontdekt zijn plaats in de wereld, als bewogen religieus midden tussen de mensen, vooral de mensen die weinig kansen krijgen, die niet gezien worden, die geen stem hebben. Met die mensen samen op weg gaan, voor hen een spreekbuis zijn voor een betere wereld, niet later maar vanaf nu!

Zijn keuze is niet om dit engagement in te bedden in een parochie: hij zoekt andere invalshoeken om zijn inzet en betrokkenheid met de wereld tastbaar te maken. Zo werkt hij vele jaren als begeleider in het ‘Bezinningscentrum’ van de abdij. Buiten het klassieke werken met klassen en groepen rond bezinning en retraites, vindt Luc ruimte en tijd om nieuwe zaken een kans te geven. Zo is er  de werking met incestslachtoffers, de initiatieven rond landbouw en vrede, rond solidariteit met vluchtelingen. En zoveel meer, jaren lang en intens.
De rode draad in dit verhaal is - denk ik - dat hij niet zomaar wil scoren met telkens nieuwe thema’s, maar dat hij er steeds een ‘project’ of een ‘evolutie’ in ziet. Iets dat met en door mensen moet voortgaan, diepgang krijgt, resultaat beoogt. Projecten die ook zonder hem voort kunnen, maar die hij wel blijft steunen en aanmoedigen.

En … héél belangrijk: hij laat zich altijd inspireren door mensen die met thema’s als emancipatie, bevrijding, actieve geweldloosheid, in boerenhanden, relatie Noord-Zuid, een inspirerend voorbeeld zijn in dit trouw bezig zijn met de gekneusde wereld: Jezus / Augustinus / Norbertus / Gandhi / dom Helder Câmara / Herman Verbeek, Bernard Besret, voormalige prior Cisterciënzerabdij Boquen, maar ook Jeanne Van Hacht, Dorothee Sölle en Hannah Arendt om maar enkele vrouwen te noemen.

Uit die rijke periode van het ‘Bezinningscentrum’ groeien mooie dingen op, projecten die tot op de dag van vandaag impact hebben op de samenleving, hier en elders in de wereld.
Ik denk  aan de samenkomsten met boeren, nu al dertig jaar geleden, waar Wervel uit voort komt. Herman Verbeek, die ook vanuit een politiek engagement in Nederland én Europa (Europees parlementslid voor ‘Groen Links’) het landbouwleven in boerenhanden wil teruggeven. Iemand met een goede pen, een man die onze Luc zelfs aan het zingen krijgt. Het is deze Herman, priester ook, die samen met Luc in Averbode Wervel tot leven wekte...
Met Luc legt Wervel ook een verbinding met het Zuiden: het één heeft met het ander te maken. Een ongemakkelijke waarheid: onze overconsumptie heeft schadelijke gevolgen voor de mensen in het Zuiden. Maar ook: onze boeren en de boeren veraf worden vaak in verschrikkelijke economische, kapitalistische modellen opgesloten. Boeren(-organisaties) hier en in het Zuiden bewust van deze situatie maken en samen voor alternatieven zoeken is waar Wervel voor staat. Samen met anderen (Oxfam-Wereldwinkels bijvoorbeeld, Rikolto, 11.11.11, Mo*).                                                                                                             

Slotgedachte: uit het ‘Kikkerboek’ in de colofon woorden van professor Luciana Ferreira. Met haar studenten ontwerpt ze na serieus overleg met Luc, illustraties voor dit boek.
‘(…) het is voor mij duidelijk hoe essentieel de thema’s zijn die Luc behandelt. Sterker nog: toen ik Luc ontmoette, waren deze thema’s mijn zorgen niet. Deze ideeën en opvattingen bestonden niet voor mij, net zoals ze nu nog voor veel mensen niet ‘bestaan’. Zijn teksten brachten me op de hoogte van een nieuwe wereld - waardoor ik onvermijdelijk veranderingen bracht in de wereld waarin ik leef: … ik werd veganist, ging anders naar onze planeet kijken en mijn bemiddeling bij het tot stand komen van de illustraties veranderde mijn leven (...)’

Een mooie slotgedachte voor al degenen die zich inzetten voor mensen in het Zuiden, die aan bewustwording doen. Vaak zie je de effecten niet van al het geploeter, de strijd voor een betere wereld. Om moedeloos te worden? Nee, telkens zijn er weer tekens van hoop!

TIJDLOZE AANWEZIGHEID

Het lijkt wel of er weer een tijd is aangebroken dat snel, vluchtig en oppervlakkig de boventoon voeren. Weer!
Want  als we de geschiedenis van het mensdom overwegen, kunnen we vaststellen dat dergelijke, soms langdurige, periodes zich regelmatig aandienen.
Maar steeds ook worden ze gevolgd door tijden van herstel, van renaissance. Dat kunnen ijkpunten zijn, ze schragen de geschiedenis
van aarde en mensheid.

In de reeks Tijdloze aanwezigheid wordt geprobeerd deze momenten op te roepen om ons bewust te worden van hun rijkdom, hun waarde, hun onvergankelijkheid.

Tot nu toe telt de reeks zeven deeltjes.
Ze volgen een vast stramien:
informatieve teksten, veel foto’s, formaat 13,5x21 cm,
oblong en hardcover, steeds ± 80 pagina’s, € 14,50

VÉZELAY
De kracht van hemel en aarde

DE KLOOSTERHOF
Geen plek is het maar leegte

KAPEL ‘LA CORDELLE’ NABIJ VÉZELAY
CHAPELLE ‘LA CORDELLE’ PROCHE DE VÉZELAY
In de Nederlandse en Franse taal

JOODSE BEGRAAFPLAATSEN

KOSMISCHE BOMEN

ROMAANSE KERKEN IN DE VALL DE BOI

FRANCESCO PETRARCA EN DE MONT VENTOUX